2009-2010 sezonunun son iç saha maçına seyircisiz çıkan Elazığspor`un, ligde kalması için mutlak 3 puana ihtiyacı vardı.

Ancak Teknik Direktör Şaban Yıldırım`ın artık klasik diye adlandırdığımız Berkan, Muammer, Ozan, Onur dörtlüsünün hemen önünde iki Hakan`ı ön libero olarak monte ettiğini görünce, daha çok gol yememeyi hedefleyen bir Elazığspor gördük sahada...

Kalabalık tutulan orta alanda Murat Kayalı göbekte, Burak sağda, Ali solda ve forvette de gol ümidi olarak Taner yer alınca, ortaya 4-5-1 şablonu çıktı.

İlk yarıda, Burak ve Ali`nin de üçüncü bölge dediğimiz hücum alanında gözükmesiyle oyun zaman zaman 4-3-3`e döndü ve Elazığspor, işte bu anlarda gol pozisyonları buldu.

5. dakikada Burak, 9. Dakikada Taner ve 23. Dakikada Muammer ve 27.dakikada da Hakan Hacıbektaşoğlu`yla değerlendiremediğimiz net gol pozisyonları; ne yazık ki farklı kazanacağımız maçı lehimize çeviremedi.

İlk yarının uzatma dakikaları oynanırken, son haftaların formda oyuncusu Ali`nin hamle yaparken, rakibi Selami`nin ters ayağıyla dokunduğu top A.Demirspor ağlarına gidince, beklediğimiz gole kavuştuk nihayet...

Teknik Direktör Şaban Yıldırım`ın da istediği buydu zaten... "Önce gol yemeyelim, nasıl olsa gol atarız" düşüncesindeki Elazığspor, planını gerçekleştirirken, gözler ikinci yarıda savunmadaydı...

Nitekim 2.yarı başlarken, A.Demirspor; oyunu Elazığspor yarı alanına yığarken, savunmamız da zor anlar yaşayacak gibiydi.

54. dakikada Cihan`ın, 58.dakikada da Tayfun`un gollerini adeta seyreden Elazığspor savunması ve kaleci Levent; 2-1 yenik duruma düşmenin şokunu yaşasalar da, duran topların usta ismi Ali`nin kaleye gönderdiği topun kaleci Ömer`in ellerinden kurtulup gol olmasıyla da yeniden umut tazeledi.

Mardinspor`un, D.Bakır B.Ş Belediyespor karşısında 2-1 önde olduğu haberi; başta yöneticilerimiz olmak üzere, teknik heyet ve futbolcularımızı adeta mest(!) ederken, sahadaki mücadele de gösteri maçına döndü nedense?..

Öyle ya... 2-2`lik skorla hem biz ligde kalacağız, hem de kardeş takımımız A.Demirspor; ekstra play-off maçlarına gidecekti...

Tabi D.Bakır`daki maç 2-1 Mardinspor`un galibiyetiyle, hatta en kötü ihtimalle beraberlikle sonuçlandığı taktirde...

Bir taşla iki kuş vurmak; bu olsa gerekti herhalde...

Kendinden önce rakibini düşünmek?..

İş görülürken, rakibe de kıyak çekmek?...

Vay... vay... vay...

Biz neler biliyormuşuz meğer?..

Keşke bu maç seyircili olsaydı da, rakibinin üzerine gitmeyen, kendi yarı alanında sürekli top çeviren Elazığsporlu futbolculara  tribünler eşlik edip "oley...oley...oley" diye seslenselerdi?..

 Ya da bu skoru razı görenler, seyircinin olmadığı ortamda futbolcularımız top çevirirken her pas`ta, "oley...oley...oley" diye bağırsalardı, avazları çıktığı kadar...

Bu nasıl profesyonelliktir Allah aşkına, söyler misiniz?..

D.Bakır B.Ş.Belediyespor-Mardinspor maçının sonucu alınmadan maç içerisinde devam eden skoruna aldanıp ta, sanki maçın skoruymuş gibi davrananlar ve futbolcuları buna kanalize edenlerin şimdi vicdanları rahat mı?..

Maç sonunda verdiği demeçte "kulağımız D.Bakır B.Ş Belediyespor-Mardinspor maçındaydı" diyen bir zihniyet; aklının neden Elazığspor-A.Demirspor maçında olmadığını vicdanına danışarak sorgulamalıdır, "ben nerde yanlış yaptım" diye?..

Mardinspor karşısında oyunu 2-1 mağlup götürüp önce Elazığspor`u 2-1`lik skora şartlandıran ve motivasyonunu bozan D.Bakır B.Ş Belediyespor, peşpeşe attığı gollerden sonra galip gelmenin ve Elazığspor`u tuzağa düşürmenin mutluluğuyla, şimdi avazı çıktığı kadar haykırıyordur herhalde;

Oley...Oley...Oley!..